دغدغه های یه مرد

آدما بدونِ دوست داشتن هیچی نیستناصلا دوست داشتن به آدما ارزش میدهاما دوست داشتنِ یه آدمِ دیگه نباید باعث شه که دست از ارزشهایِ خودمون برداریمیادمون باشه کسی که خودشو دوست ندارهیا برایِ معیارهایِ خودش ارزش قائل نیستنمیتونه پناهِ امن و موندگاری برایِ کسِ دیگه باشهکاش یاد بگیریم هرکسی باید فقط به اندازهای که برایِ ما ارزش قائلهذهن و دلِ ما رو اشغال کنهنه به اندازهای که ما دوستش داریمیادمون باشه این وظیفهیِ ما نیستکه برای همه، همه چیز باشیمبرایِ دیگران یه همراهِ صادق وصمیمیو برایِ خودمون همه چیز گاهی وقتها انقدر سرگرمِ پیدا کردنِ دیگران میشیمکه خودمون رو برایِ همیشه گم میکنیممراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

وقتی یکی می گه: "رنگِ نگات، طعم جنون رو میده"، تا آخرِ این حرف رو رفتن، اصلا ساده نیست و به راحتی دست یافتنی باید روزهاااااا و ماه هااااا و سال هااااا بگذره تا بفهمی جنونش رو و عمقش رو حیف که بیشترِ آدما همون جور که عشق رو کشیدن صرفا به کوچه بازار و خیابونا، این حرف رو هم به همین شکل میشنون و تعمیم می دن به تمام زندگياشون و يا شايدم زنده بودناشون دلم می سوزه برا عظمت و عمیق بودن بعضی جملات که خودش یه دنیاست، اما شأنش در حدِ کوچه بازاری شدن میاد پایین، وقتی میشه لقلقه ی زبون ها صرفا نمی گم من اونو درک کردم، ادعایی ندارم؛ اما می دونم برای اون همه زیبایی و معنا که تونستن جمع بشن تو دل یه جمله؛ باید دل داده باشی روح و جسم گذاشته باشی وسط پايِ اعتبار و اعتماد و علاقه و محدوديتِ خود خواسته وسط ...