دغدغه های یه مرد

گاهی وقتها رفتن و جدا شدنعاقلانهترین تصمیمِ دنیاستهمیشه که صبر کردن، بخشیدنماندن و تحمل کردن به این معنا نیستکه همه چیز درست میشودگاهی وقتها باید دست از این تظاهر کردن برداریباید دست بکشی از بخشیدنِ کسانیکه هیچوقت بخشیدنت را نفهمیدندﺗﺎ برایِ بقیهیِ عمر، ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼِ ﺑﺨﺸﺶِ ﺗﻮ ﺑﺎشندوقتی همیشه و بی حساب میمانی و میبخشیفکر میکنند رفتن را بلد نیستیﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﺩمها ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﺪباید به آنها یادآوری کرد ﺁﺩمها ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﻨﺪیک جا ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

خدا به دادِ اون قلبهایی برسهکه چیزی رو میخوانکه تقدیرشون نیستگاهی آدما خیلی تنهانخیلی درد دارناینجور وقتا شاید بهترین کاراینه که به جایِ همهیِ آدما و آدمکا برای اون لبخندهایی که خیلی وقتا از رویِ قوی بودن زده نشدهو فقط مقاومتی بوده در برابرِ بازیهایِ زندگی و آدمکاشبهشون بگیم:تو بی نظیریو حد از این قوی بودنکار هر کسی نیستنادیده گرفتن، بدترین و دیدنِ تلاشِ یه آدمبهترین هدیهایه که میشه بهش دادمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

لطفا وقتی کسی را ترک میکنیدموقعِ رفتن همهتان را با خود ببریدو از همه مهمتر، خاطراتِتان رالطفا با بی وجدانیِ منحصر بهفردآدمها را با یکدنیا سوال باقی نگذاریدلطفا در آدمها احساسِ شرم یا عذابِ وجدان باقی نگذاریدلطفا از دانستههایی که روزی به شکلِ رازبا اطمینان و اعتماد برایِتان بازگو شدهخنجر هایی در تن و جانِ هم فرونکنیدلطفا حرمتِ هم را نشکنیدلطفا پشتِ سرِ هم حرف نزنید لطفا آرزوها و توصیههایِ ناکارآمدتان رافقط برایِ خودتان نگه داریدلطفا متلک نگویید برویدفقط برویدنگرانِ آدمها هم نباشیدبرایِ هرکسی در زندگی پیش خواهد آمدکه حداقل یکبار کسی پا به زندگیاش بگذاردکه دوست داشتن را بلد باشدبفهمد و ماندن و چگونه ماندن را بلد باشدو اجازه دهد بی هیچ نقابیفقط داشتههایِ واقعیاش معرفیاش کنندو یادمان باشد پیدا ک...

آدما وقتی دروغ میشنونیهو پُر میشن از خالیلبریز از نفرت، آمادهیِ انفجارخیلیاشون حتی نمیتونن حرف بزننداد بکشنخیلیاشون نمیتونن ثابت کننفقط یه بغض براشون میمونهکه محکم گلوشونو فشار میدهاینحال رو نباید فراموش کردپس حرمتِ شبهایی که صبح نشدن چی میشه؟ حرمتِ رنج چی میشه؟گذشتن از این حالاسمش بخشش یا گذشت نیستاصلا چرا باید به کسی که یک بار نبودن و رفتن رو انتخاب کرده دوباره فرصتِ برگشتن داد!؟ بله ممکنه برگردهبا هزار هزار بهانه و توجیهکه دردش از خودِ شکستن و رفتن بدترهولی یادمون باشه حداقلش اینه کهراه و رسمِ رفتن رو خوب یاد گرفتهمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

همیشه مي ترسیدم از اینکه چشم باز کنم و "تو" نباشی در افکارم هم مخفیات میکردم اسمت را هیچ کجا بر زبان نمیآوردم، تا کسی به دوست داشتنت حسادت نکند و "تو" هم به من می خندیدی به سادگیِ نگرانی هایِ نگاهم ديدي؟ نه ترسهایم کودکانه بود نه نگراني هايم بچه گانه و نه هراس از دست دادنت، اشتباه هميشه، هرزگي تنها دليل رفتن نيست گاهي فقط كافي است به قدر چشم بر هم زدني، از داشته هايت فاغل شوي دوست داشتن دل بزرگی میخواهد و نگه داشتن دلي بزرگتر راستي قبول دارم من باختم باختمت به يك دوست يك آشنا يك هم كلاسي يك هم گروهي يك هيچ كس يك استاد يك… نه نه نه اشتباه ميكنم من "تو" را به "تو" باختم "تو" و این کودکانهترین اعتراف دنیاست حالا هی بنشین و فحش بده هی بنشین و همه تقصیر های دنیا را گردن من بینداز هی بنشین و فلسف...