توجه یا کنترل و نقد مداوم؟

1 و نقد به خودیِ خود بد نیستن

حتی گاهی به اندازهش لازمه

مثلِ یکجور اثبات کنندهیِ اهمیتِ آدما برامون

اما شخصیتهایی که مدام

از کنترلگری یا انتقاد استفاده میکنن

بر خلافِ اینکه تویِ کوتاه مدت

از آدمهایِ اطرافِشون جواب میگیرن

خیلی زود با یه فاصلهیِ عمیق

بیاعتمادی و یا حتی دروغ مواجه میشن

و بیشک اصلیترین عاملِ این اتفاق

رفتارِ اشتباه و سلطهگرانهیِ خودشونه

آدمها به احساسِ احترامِ متقابل نیاز دارن

آدما توی زندگی به شریک نیاز دارن

نه یک زندانبان

انتقادِ مداوم، صمیمیتِ یک رابطه رو از بین میبره

آدما رو به جایِ کنترل کردن

با 1ِ دلپذیر و انتقادِ به موقع

تو حریمِ امنِ دوستانهمون نگه داریم

مراقب داشتههامون باشیم