دغدغه های یه مرد

تکیه‌گاه بودن، نوعی حذفِ تدریجی‌ست موضوع «تکیه‌گاه بودن، نوعی حذفِ تدریجی‌ست» در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. در این گزارش، جدیدترین اطلاعات و جزئیات منتشر شده را بررسی می‌کنیم. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. لبِ پنجاهدیگر مرزی نیستفقط عددی‌ستکه بهانه‌ها را لو می‌دهد چین‌های پیشانینه نقشهنه خاطرهفقط اثرِ تکرارند اوزیاد دوام آوردبیش از آن‌چه لازم بودکمتر از آن‌چه...

تکیه‌گاه بودن، نوعی حذفِ تدریجی‌ست لبِ پنجاهدیگر مرزی نیستفقط عددی‌ستکه بهانه‌ها را لو می‌دهد چین‌های پیشانینه نقشهنه خاطرهفقط اثرِ تکرارند اوزیاد دوام آوردبیش از آن‌چه لازم بودکمتر از آن‌چه ممکن بود سقف بودچون جرأتِ خراب شدن نداشت بارانبهانه بودو ترس، دلیل دست‌هایشدادندچون نگه داشتناعتراف می‌خواست نان را تقسیم کردتا نبیندگرسنگیدر اطرافش قد می‌کشد شب‌ها خاموش نمی‌شدخوابتعویقِ فروپاشی بود او بخشیدو هر بارجزئی از خودش را دقیق‌تر حذف کردو نامش را گذاشتخوب بودن در آستانه‌یِ تیغِ بی‌رحمِ جراحاو در آی...

آدما بدونِ دوست داشتن هیچی نیستناصلا دوست داشتن به آدما ارزش میدهاما دوست داشتنِ یه آدمِ دیگه نباید باعث شه که دست از ارزشهایِ خودمون برداریمیادمون باشه کسی که خودشو دوست ندارهیا برایِ معیارهایِ خودش ارزش قائل نیستنمیتونه پناهِ امن و موندگاری برایِ کسِ دیگه باشهکاش یاد بگیریم هرکسی باید فقط به اندازهای که برایِ ما ارزش قائلهذهن و دلِ ما رو اشغال کنهنه به اندازهای که ما دوستش داریمیادمون باشه این وظیفهیِ ما نیستکه برای همه، همه چیز باشیمبرایِ دیگران یه همراهِ صادق وصمیمیو برایِ خودمون همه چیز گاهی وقتها انقدر سرگرمِ پیدا کردنِ دیگران میشیمکه خودمون رو برایِ همیشه گم میکنیممراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

گاهی وقتها رفتن و جدا شدنعاقلانهترین تصمیمِ دنیاستهمیشه که صبر کردن، بخشیدنماندن و تحمل کردن به این معنا نیستکه همه چیز درست میشودگاهی وقتها باید دست از این تظاهر کردن برداریباید دست بکشی از بخشیدنِ کسانیکه هیچوقت بخشیدنت را نفهمیدندﺗﺎ برایِ بقیهیِ عمر، ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼِ ﺑﺨﺸﺶِ ﺗﻮ ﺑﺎشندوقتی همیشه و بی حساب میمانی و میبخشیفکر میکنند رفتن را بلد نیستیﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﺩمها ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﺪباید به آنها یادآوری کرد ﺁﺩمها ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻤﯽﻣﺎﻧﻨﺪیک جا ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

از یه جایی به بعدسرعتِ زندگی زیاد میشه، خیلی زیادچشم باز میکنی و میبینی موهات ریختههمزمان نگاهت به شکم بزرگت میافتهچین و چروکهای صورتت بهت دهن کجی میکننچی بگم از از افتادگی پلک و برآمدگی پهلوو صدایی که دیگه جوان نیستنفست تنگ میشه حتی با یه کم پیاده رویکارایِ سادهیِ دیروز، به یه چالش تبدیل میشنو تو تمامِ سعیت رو میکنی که پنهانِشون کنیاز دیگران و حتی از خودتادامهدار که میشهمیفهمی نمیشه ازش فرار کردبه اجبار میپذیری و بهش تن در میدیاینجایِ داستان خیلی چیزا متفاوت میشهو یکی ازاون تفاوتهایِ ریشهای اینه کهمیفهمی وقت کم داری و با تمامِ سرعت تلاش میکنی زندگی رو به جایِ پس انداز کردن، مصرف کنیمیفهمی ما چیزی جز داشتههامون نیستیمو بدونِ این داشتههابه سرعتِ نور فراموش میشیم مراقب داشتههامون باشیم بخوا...

ساده بودن رو دوست دارمحتی وقتی بقیه فکر کردن سادهلوحماصلا چه فرقی میکنه برداشتِ آدماوقتی هرجوری زندگی کنیبهانههایی دارن برایِ اینکه اثبات کنن نمیفهمماین وسط قربونِ ذهن و قلبِ آدماییکه انصاف دارن و همه چیزشون روبر همین اساس پیش میبرنکاش هیچ وقت از ابرازِ محبتعلاقه و عشقِ صادقانه به کسی افسوس نخوریمu200fآدمایِ ساده تویِ انسانیترین شکلِ آدمیتخودشون رو بروز میدناینجور آدما بیش از هرکسی لایقِ تحسین و دوست داشته شدننمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

توی دنیایی که آدماشبلاخره ما رو قضاوت خواهند کردبهتره زندگیهامون روبر مبنایِ نظرِ دیگران نسازیمباور کنیم که دردهادشمنِ ما نیستنددردها پیامهایی شفاف و صادقانهدارنداز ریشههایی عمیق و جدیدر بطنِ جسم یا روحِ ماباور کنیم که در رابطهاحترام و اعتماد خیلی مهمتر از عشق هستندعشقی که میتونه حتی ناشی از یک تحریکِ هورمونیِ زودگذر باشهپیش از اسم گذاشتن رویِ رابطهبهتره ببینیم چقدر کنارش خوشحالیمچقدر حالِمون باهاش خوبهچقدر احترامِ واقعیو چقدر اعتماد به حمایتِ همدر اون رابطه وجود دارهاونوقت با خیالی راحتتربرایِ مسیرِ همراهیموناسم انتخاب کنیممراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

کاش به خودمان هم که شدهقول بدهیم هیچوقت از دوست داشتنِ کسی پشیمان نشویممن عمیقا معتقدم میشودکسی را حتی یکطرفه دوست داشتبا این که نفهمد یا از آنهم بدترخودش را به نفهمی بزنددوست داشتن اگر واقعی باشدآدم حس میکند خدا دوستش داردفرصتِ زندگی کردن کوتاه و فرصتِ دوست داشتناز آنهم کوتاهتردوست داشتنِ آدمهامثلِ روز روشن استمگر اینکه منفعتش در انکار و نفهمیدن باشدو من بازهم معتقدمکسی با دوست داشتنِ کسیچیزی از دست نمیدهداما با انکارِ یک حسِ ناب، بیشکیادمان نروددلی که در آن عشقی نباشدبرای تپیدن هم زیادیستمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

ما خیلی وقتها کسانی را دلداری دادهایمکه به مراتب از آنهاغمگینتر بودهایمشاید دیوانهگیِ مادر شاد دیدنِ آدمهاخلاصه شده باشددر دنیایی که دوام آوردنبزرگترین جرأتِ آدمهاستخوشا به حالِ آدمهاییکه هر شبوقتی زخمهایِشان رامرور میکنندنمکهایِ پاشیده بر آنها رابا مرورِ مرهمهاییاز جنسِ لبخندهایی که نشاندهانددلهایی که شاد کردهاندامیدهایی که بخشیدهاندچارههایی که اندیشیدهاندرازهایِ مگویی که شنیدهاندو حتی سکوتهایی که به جا انتخاب کردهاندبه نوعی رضایتِ خاصِ قلبیاز زیستن بدل میکنندو راستی که بعضی آدمها چقدر شایستهیِ زیستنندمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

داشتم فکر میکردمفقط خدا باید به داد دلِ کسی برسه که چیزی رو میخوادکه قسمتش نیستداشتم فکر میکردم چه خوبه که یاد بگیریم همون موقع که لازمه باشیمشاید حتی دقیقه بعدشبودنِمون به هیچ دردی نخورهآخه واسه شکستنِ بعضی چیزامثلا اعتماد یا باورِ آدماهمون یه لحظه هم کافیهداشتم فکر میکردمآدما خیلی وقتا ممکنهکارهایِ زیادی از ما رو یادشون بره اما حتما این یادشون میمونه کهتویِ اون شرایط و لحظههایِ خاصکی به موقعکنارشون بودهu200fمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

چرخهیِ PDCAیه جورایی یعنی بازنگریِ مداومشاید استفاده کردن ازش تویِ زندگیبتونه خیلی وقتا بهمون کمک کنهاین که گاهی خودمون رو ورق بزنیمآخرِ بعضی از کارا یا حرفامون روبا یه نقطه برایِ همیشه تموم کنیمانتهای بعضیاشون ویرگول بزاریمو بدونیم میارزه مجددا ادامهشون بدیمبرایِ بعضیاشونم چند تا علامت تعجبکه همیشهیادمون باشه هیچ کاریاز هیچکسی بعید نیست و حتی ما همممکنه کارایی بکنیم که حتی برایِ خودمون عجیب باشهآخرِ بعضی از کارامون یه علامت سوال بزاریمو مدام از خودمون بپرسیم که میارزید یا نه؟بهتره که هر از گاهی خودمون رو ورق بزنیمبعضی از عقایدمون رو حذف کنیمو رو بعضیاش، پافشاریمراقب داشتههامون باشیم بخوانید...

جا مانده است چیزی، جایی که هیچگاهِ دیگر هیچچیزی جایش را پر نخواهد کرد مراقب داشتههامون باشیم...

لایِ همهیِ شلوغیا و اینهمه ترافیکبینِ کلی دغدغه و مشکلاتِ جور واجورمیونِ آلودگی هوا و غمِ نانکاش یادمون باشهu200fکه درک شدن، چقدر دلنشینهاینکه یه کسی باشه که بفهمه توروکه بفهمه بیحوصلگیات از سرِ دلتنگیهو به جایِ ناراحتی اخمِ بیدلیلحرفاتو به دل نگیره و با محبت آرومت کنهخوبه کسی باشه که بپذیردت و با همهی بیحوصلهگیات کنار بیاد ویادش نره که تو همون خوبِ همیشگی هستی که فقط کمی خسته شدهمراقب داشته هامون باشیم بخوانید...

اين روزها زياد دروغ می گم مثلا اين كه نبودنت اصلا درد نمی کنه بانویِ صاحبدل مراقب داشتههامون باشيم...

مدتهاست از تو ننوشتهامچقدر نوشتن از تو را دوست دارموقت نوشتن از تو مژه هم نمیزنمآفتاب خیالم ظهر خیابان را کش رفته و همراهش وارد متن شدهوقتِ فكر كردن به تو لبهای من خنده را در یک معادلهی چند مجهولیعیان میکندبی تو امالا به لای ستاره ها دنبال خواب میگردمبی تو حتی من بلد نیستم بخوابمبانوی صاحبدلمراقب داشته هامون باشيم بخوانید...

تاریکی, واقعی،, نبودن, نور نیست, تاریکی واقعی، رسیدن به این یقین است که نور، هیچ گاه باز نمی گردد. مراقب نورهای زندگیمان باشیم مراقب داشته هامون باشیم...

بعضی چشم ها حتی در خیال چاره ای جز عاشق شدن برایم باقی نمی گذارند بعضی چشم ها درست, مثل چشم های "تو" مراقب داشته هامون باشیم...

 راستش رو بخواين هميشه فكر ميكنم بهتره بزاريم خرده اختلاف ها، باقي بموننقرار نيست هرچي كه من دوست دارم و بهش عشق مي ورزم، بقيه هم اون رو به همون اندازه و شدت دوست داشته باشنقرار نيست موسيقي دلخواه من، مورد پسند بقيه هم باشهيا حتي يه ساز، يه كتاب، يه طعم، يه رنگ و يا حتي يه شيوه ي خاصِ  نگاه كردن و عشق ورزيدن، لزوما شبيه هم ياشهقرار نيست انتخاب ها...

 کاشکی یک روز بی هوا می آمدی با یک بغل سوغات از جنس محبتِ نطلبیده که خودِ مراد است"تو"یی که خوب می دانی من بی بهانه ترین اتفاق های زمین را هم دوست می دارم.کاشکی یک روز بی هوامی آمدی و مرا همین گونه که هستم، دوست می داشتی. "خوب" را که همه دوست دارند؛ "بانوی صاحبدل"مراقب داشته هامون باشیم + نوشته شده در شنبه نو...

اما انگار هر کی عاشق تره، بیشتر همراهی می کنه و برای خاطر ذات عشق و ارزشی که معشوق ورای جنسیتش داره، بیشتر از وجودش مایه می زاره و حیف که هر کی عاشق تره رو بیشتر تو محدودیت ها غرقش می کنن و دیگری اجازه هر کاری رو به خودش می ده به بهانه آزادی آزاد بودن خیلی خوبه، اما اینکه با دروغ های نفرت انگیز و خوشگل و از اون بدتر، قیافه حق به جانب، احمق فرض بشی، اونم صرفا چون دوسش داری و نمی خوای به روش بیاری که کاراش چقدر کثیفه؛ اینجور وقتاس که آزادی هم حال به هم زن می شه در مقابل، یادمه خيلي سال پيش که دانشجو بودم، بعضي از اساتيد عادت به حضور غياب داشتن تعدادي هم براي محکم کاري، دو بار اين کار رو انجام ميدادن هم اول و هم آخر کلاس که مجبور باشي تمام ساعت رو سر کلاس بنشيني یه هم کلاسي داشتم که شيفته ی يکي...