زندگی
بلند حرف زد
و من
بلندتر
سکوت کردم
نه از ترس
نانِ داغِ پدر
صدایی داشت
که هیچ فریادی
به آن نمیرسید
گذشتم
نه برای فراموشی
برای آنکه
احترام
آخرین چیزی باشد
که در من
نمیشکند
سالها بعد فهمیدم
زخم
آن نیست
که بر تن میماند
زخم
گاهی
حرفیست
که حق داشتی بگویی
و نگفتی
اگر
معرفت را
نتواند بگیرد
اگر
اندیشه را
نتواند بخرد
اگر
احترام را
نتواند بشکند
باقیِ دنیا
فقط
سر و صدای
افتادنِ چیزهاییست
که از اول
مال ما نبود
مراقب داشتههامون باشیم
برچسب:
نویسنده: آرین زمانی