بعضی حقیقتهایِ تلخ هستند
که هرچه زودتر با آن آشتی کنیم
مهربانتر میشوند
"هیچ زخمی آنقدر مهم نیست که زمان را متوقف کند"
خورشید روز بعد هم طلوع میکند
خیابانها شلوغ میشوند
مردم میخندند
و جهان بیآنکه از ما اجازه بگیرد
ادامه پیدا میکند
برای همین فکر میکنم
دروغترین شکلِ زندگی
به تعویق انداختنِ آن است
اینکه همهی روزهای خوب را
موکول کنیم به وقتی که دوباره دقیق شدیم
دوباره آرام شدیم
دوباره شبیه گذشته شدیم
اما شاید هیچکس به گذشته برنگردد
شاید هنرِ ما
ساختنِ خودی تازه از دلِ همین شکستها باشد
بعضی آدمها بعد از فرو ریختن
کمتر نمیشوند
عمیقتر میشوند
و تو از همانهایی
پس اگر هنوز دلت میگیرد
اگر هنوز بعضی شبها سنگیناند
اگر هنوز بعضی خاطرهها نفس را تنگ میکنند
اشکالی ندارد
فقط یادت نرود میانِ این همه جان به در بردن
گاهی هم زندگی کنی
چای را برای مزهاش بنوش
پیادهروی را برای بادش برو
بخند، حتی اگر کوتاه
دوست بدار، حتی اگر محتاط
و از زیباییهای کوچک، خجالت نکش
آخر سر
هیچکدامِ ما از این دنیا چیزی با خود نمیبریم
جز ردّ لحظههایی که واقعاً زیستهایم
و حیف است
کسی با این همه جان
تمامِ عمرش را صرفِ دوام آوردن کند
مراقب داشتههامون باشیم
برچسب:
نویسنده: آرین زمانی